Bir düş perisineydi yazdıklarım Her gelen, kendini nimetten saydı Anlamadılar işin aslını O peri hiç var olmadı,olmayacaktı
Ne kadar uzak durduysam O kadar üzerime geldiniz Sivriydi hem diliniz Zorladınız bütün kapılarımı
Bazen çizgiyi aştınız Kırmaya çok yaklaştınız Yandığım da oldu zira Kor ateşten kucaktınız
Konuştum olmadı Sustum olmadı Anladım, ne çektiysem şairliğimden Her şey, ördüğüm duvarların inceliğinden
Yağsız urganda sallandırın isterseniz Sağlam bir duvarcı ustası yollayın ya da Üşenmeyin, gerinerek yaslanın koltuklarınıza Varsayın Çin Seddi’ni delen sizdiniz
Dokuz köyden kovun hadi Bir kibrite bakar işim Tütersem namerdim Yakın beni dilerseniz
Buldum en sonunda şeytan tüyümü Kopartıp attım çok uzağa Kına sürün şimdi dudağınıza Hiç olmadığınız kadar şiir/sizsiniz
Hey! Eskici Dur bekle biraz çekip kenara Al şu kalemi kâğıdı, hesapla Rezil gecelerde biriktirdiğim Hüznüm var bolca Beş para etmez bilirim ama Sen bak bakalım ne çekecek dara
Taşır mı sahi Bunca kederi senin şu köhne araba? Bir tutam tebessüm ver Neşe ver bana yekûnu tutarınca Yalancıktan da olsa Yok mu?... Mandal ver öyleyse yine Mutluluk maskemi tutturacağım suratıma...
Omzunda eskimiş deri çantası Her kuşluk vakti Ağır aksak adımlardı sokağı Fırıncı Ziya’dan ilk simitleri Büfeci Sefa’dan sabah postasını alırdı
Kıstırırken gazeteyi koltuk altına Kaldırıp başını tebüssümle bakardı Geçen mayıs geçmedi bir sabah Öğlen üzeri verildi salası
Son vasiyetiydi bana şair İsmet’in Aynı yerde açıyorum tezgâhını Buyurunuz efendim! Bir simit parasına şiirlerim var Martılar aç,insanlar sevgisiz kalmamalı.
*Yaşam dediğin bir tebessümden ibarettir,koşulsuz sevmektir aslolan.Şiir sevgidir,aşktır."
Seni seviyorum nidalarıyla kim yaklaşmaya çalışıyorsa yanıma, püskürtme teknikleri keşfediyordum hiç üşenmeden uyguluyordum sonra.
“Aşk iki kişinin ortak yalnızlığı paylaşmasıydı nasıl olsa”
yanmak vardı mirim işin ucunda öyle böyle değildi hem bir gülüşe aldanıp körü körüne ya da takılıp bir göz süzüşe, yatmak ayrılık ertesi zindanlarında.
“Hiç çıkmamak muhtemelen koyardı da adama”
işte bu yüzden ırak yeğdi, Çoğu zaman yakından Hem, kim çekecekti onca cefayı Kuytularda bekleştim yıllar yılı Sessiz, kulak kirişte kıpırdamadan.
"Sis buluttan ağırdı fikrimce o günlerde, aşk’ın pembe hali külliyen kuyruklu yalan”
sessizliği karıştırıyordum kale surlarımın harcına ne top işliyordu, ne tüfek evvelden gelen anlatıya göre, sert bir harpti ya, aşk denen o cenk.
kolaydı ilk başlarda direnmek, uzak tutmak ateşi yüreğin zırhından görmek için bakmamışlığın rahatlığında ya gözünün üstünde kaşı vardı hepsinin, ya da, iyi öpemiyorlardı çatlamış dudağımdan.
ta ki, çıkana dek karşıma o afet-i devran Sonrasında ne kale kaldı, ne sur, ne siper, ne kalkan kabul inandım gerçek aşk varmış ve yediğinde o ilk oku, neye uğradığını şaşırıyormuş insan.
anladık ıskalama lüksün yokmuş Eros yazmışsa insanın alnına bir defa Yaradan iyi de, kevgire çevirdin be kardeşim, yeter, el aman….
İhtimal vermediğim yerden kırıldı Yüreğimin fay hattı İnsan biriktirdiğimi sandığım o cenahtan En yumuşak yerimden yani Hayret! Bu nasıl ağır bir acı.
Kapitalist düzenin babaları Tapınmanız bittiğinde paraya İşte o zaman anlayacaksınız O değildir gerçek Tanrı
Basmamak için ipek halılarınıza Yürümüyorken yanınızda İnadına vuruyorum suratınıza Zira benim ellerim, Sizin vicdanınız nasırlı
"Bazen ne kadar konuşsam O kadar susmak istiyorum"
Söylemeden edemiyorum Hangi paranız satın alabilir Candan bir tebessümü Yani bir güzel söz kaça gidiyor bu ara? Kuru ekmeğe soğan banmışlığınız var mı?
Topunuz girip kol kola Yıkmak için benliğimi Önde dalkavuklarınız Defalarca saldırdınız Santim kımıldamadım yerimden Köklerim sağlamdır Boşa çıkarmam ondandır çabalarınızı
Ey, paraya tapan ağalar! Yekününüz kaç okka eder Hakk meclisinde? Ya, eşek yüküyle istif paranız Kurtarır mı hesabınızı?
Ben besmelesiz ekmek kırmazken Siz fütursuzca adam doğrarsınız Beyhude işler bunlar Kesmez kılıçlarınız başımı
Kaldıysa bir nebze vicdanınız İnsan biriktiriniz beyler Paraya tapınmaktan vazgeçin O değildir asıl Tanrı...
Annem... Gül kokulum, Ağlayarak uyandım bu sabah, Yastığım ıslak,gözlerim buğulu. __Anne!...Anne!...diye bağırdım. Niye cevap vermedin annem? Nasıl öldü derim sana?
Bugün şaçlarımı ören olmadı, Biliyor musun? En son pişirdiğin ekmeğin kırıntılarını yedim, Boş boş... Düştüm okul yoluna. Yetim diyorlar bana, o ne ki? Nerdesin annem?
Sana nasıl öldü derim? Saçlarının kokusu duruyor yastığında, Kıyafetlerine sarılıp ağlıyorum. Bugün gibi kokuyorlar,taptaze... Zayıf bedenimi dik tutmaya çalışıyorum. Ağlamıyorum başkalarının yanında. Ve merak etme annem, Emanetlerine iyi bakıyorum.
Zeynep uyuyamıyor geceleri, Konuşamıyor, hasretin onu da zorluyor Annem yokluğun çok zor... Yüreğim küçük daha, Acını taşıyamıyorum, Yüzüm gülmüyor....
Anneler günüymüş bu pazar, Herkes sarılacak,hediyeler verecek annesine, Bense kara toprağa sarılacağım ANNE diye Bir gelincik getireceğim sana hediye, Annem... Yandı içimde bir yerler. Söndüremiyorum....
Çok erken oldu vedan, Genceciktin sen annem... Nasıl unuturum acını, Ne derim Zeynebine,badem gözlüne? Söyle annem; Abla annem nerde derse ne derim? Ben bu yükü nasıl kaldırayım annem?
Ne olur gel gittiğin o kara geceyle, Dua et benim gibi, Bıraksın Rabbim seni bize. Kara gözlü annem... Toprak soğuk,toprak sert, Korkma annem,yalnız değilsin Yüreğimi gönderiyorum sana....
Dün en sevdiğin battaniyeni getirdim mezarına, Üşüme diye Örttüm toprağını, Geceler ayaz hâlâ Taşlar dizdim kenarlarına Rüzgar götürmesin diye, Canım annem iyice sarın,üşütme oralarda....
Yarın gelirim gelinciğimi de alıp, Yumarım gözlerimi yine, Ninni söylersin bana,duyarım... Biliyorum çok uzaklardasın Ama senin kalbin de bizde, Canım annem, Yüzün cennetin en güzel gülü olsun Melekler de kutluyordur seni annem, Anneler günün kutlu olsun......
Kim bilir nasıl olacak böyle Kim saracak annem bizi sen gibi, Kim kucaklayacak söyle! Ellerim yanıyor anne Dua’ya açtığım ellerim yanıyor, Boğuluyorum gözyaşımın selinde
Anne meraklanma sen Meraklanma anne Dimdik duracağım, okuyacağım Yıkılmayacağım bu cahillik içinde Okuyup avukat olacağım anne
Hala kızıyla konuştuk, Öğretmen olacakmış o’da anne Emmi oğlu doktorluk istiyor Zeliha ah! Zeliha ölmeseydi mühendis Ama anne, Zeliha daha küçüktü,küçücüktü Zeliha nergis
İnadına anne,inadına okuyacağız Kimseler ölmesin,öldürülmesin, Zeliha’lar da gün görsün diye Sen rahat uyu kınalı annem Direneceğiz,direnerek büyüyeceğiz biz Cehaleti bitirmek için elele Söz sana ,söz işte Adam gibi adam olacağız bu memlekette...
