Yorgun suretimden dökülüyor sessizliğim
Âmâ bir cambazım ip üzerinde
Zihnim esrik rüzgârlara emanet
Tutunma çabasındayım senli düşlere
.../Ha düştüm ha düşeceğim
Yağmur ertesi kan kızılı gözlerim
Ellerim, kör bir boşluğun merkezinde
Anılara yürümeye çabalamak cinayet
Böyle anlarda her şey tekdüze
…/Ruhuma ağır geliyor bedenim
Şairler mezarlığı kisvesi cismim
Can kırığı kesiği imgelerimde
Bulmalı bu şafakla artık nihayet
Sükûnetin pervasız dili dizelerimde
.../Sen ertesi cümleler yetim.
* “…Bilir misin, ne kadar zordur, durmadan ölmek sen ertesinde?
Ve beklemek nafile bir doğumu, her sabah, farklı bir sinde…”
*Sin: Mezar
İlker PAMUKÇU
|
